ZADZWOŃ

WYŚLIJ CV

Zosia Samosia, czyli perfekcjonistka

Dziś o perfekcjonistkach. Temat siedział we mnie od dawna, ale jakoś nie mogłam się zabrać, bo obawiałam się, że nie napiszę dobrze, bo temat obszerny. Cóż - to oznaka perfekcjonizmu…

 

Kobieta idealna


Perfekcjonistka jest we wszystkim najlepsza. Sama nieomylnie zrobi to, co trzeba: na 100% dotrzyma terminu, idealnie zrobi raport, posprząta dom jak nikt inny. Wtedy ma pewność, że wszystko jest w najlepszym porządku.  
Chodząca doskonałość! Dobrze ubrana, nigdy się nie spóźnia, zawsze dotrzymuje terminów. W domu ma idealnie dobrane meble, test „białej rękawiczki” zdany na szóstkę, rzeczy w szafkach ułożone równiutko. Pracuje do upadłego, dopieszcza w szczegółach każdy projekt. Zmysłowa kochanka,  partnerka do rozmowy i matka na medal... 


Ktoś porównał życie perfekcjonistki do chomika, który biegnie po swoim kołowrotku. Wszyscy jej mówią, że jest super, bardzo dobrze, najlepiej, ale ona biegnie dalej i dalej. Nie znajduje satysfakcji i ciągle dąży do nieosiągalnego ideału.


Perfekcjonistka porządkuje świat i ludzi. Myśli, że kiedy odpuści kontrolę, nastąpi totalny chaos. Ale ta potrzeba absolutnego ideału w każdej dziedzinie uprzykrza życie: trudno jest sprostać własnym wygórowanym wymaganiom. Wtedy perfekcjonistka odwleka wykonanie ważnych zadań, a najważniejsze wręcz zostawia na koniec, co ją dodatkowo stresuje. Bywa, że z powodu lęku przed porażką w ogóle nie podejmuje nowych wyzwań… 

 

Świat wspiera


Dzisiejszy świat wspiera perfekcjonizm – nie ma akceptacji dla błędów. Zewsząd słyszymy, że trzeba być „the best”. Liczy się efektywność i skuteczność, zaplanowana z góry w szczegółach kariera zawodowa, konkretny pomysł na siebie. 


„Ważne jest jak kto kończy”, „liczy się efekt końcowy” – takie stwierdzenia wspierają perfekcjonistki. Wobec nich samo działanie przestaje być istotne. Bieganie? Nie dla przyjemności, ale po to, by schudnąć. Urlop? Nie po to, by odpocząć, ale by zaliczyć atrakcje. Pieczenie ciasta? Tylko po to, by pokazać, że jest się w tym dobrą. Perfekcjonistki pozbawiają się przyjemności z samego robienia wielu rzeczy, bo wszystko traktują zadaniowo.


Jednak wg psychologów przyczyny perfekcjonizmu tkwią dużo głębiej - w nas samych. Perfekcjonistki czują lęk przed brakiem akceptacji, uznania i miłości. Boją się, że jeśli nie będą wystarczająco dobre, otoczenie je odrzuci. 

 

Jak żyć z perfekcjonistką


Niestety, mimo wszystko, perfekcjonistki muszą żyć wśród niedoskonałych ludzi. Tych, którzy nie dotrzymują terminów, spóźniają, są niedokładni, zapominalscy. Perfekcjonistka nigdy by sobie na to nie pozwoliła, bo dla niej 99 proc. to mniej więcej tyle, co zero. 
Perfekcjonistki to znane Zosie Samosie. Skoro są ciągle niezadowolone z siebie, inni też nie są w stanie sprostać ich oczekiwaniom. Pojawia się nieodparta chęć poprawiania po innych. Gdy np. mąż skończy sprzątać (ku radości nie-perfekcjonistek!), ona jeszcze raz zmyje podłogę (bo widziała tam smugi) i zetrze stół (bo był tam okruch). W ten sposób osoba, po której poprawia, czuje się tak, jakby usłyszała: "Źle to zrobiłaś, nie nadajesz się!". 


Takie notoryczne wymagania wobec bliskich czy współpracowników powodują konflikty i niezrozumienie. Lekcją do odrobienia dla perfekcjonistek jest nauka  wyrozumiałości i doceniania starań innych, nawet jeśli nie są idealne. Zamęczanie otoczenia wyśrubowanymi normami może spowodować, że wokół zrobi się pusto. 

 

Błędologia


"Proszę państwa! To mój pierwszy dzień w nowej pracy. Proszę o wyrozumiałość". Klienci przestali narzekać, bo szczerość ich rozbroiła. Kolejka zaczęła się szybciej przesuwać i wszyscy odczuli ulgę. - To wyznanie spowodowało spadek napięcia i u kasjerki, i u klientów. Kobieta powiedziała: "Nie jestem doskonała". A przecież bycie niedoskonałym jest bardzo ludzkie. Budzi w innych zrozumienie i akceptację. Czyni taką osobę bliższą, swoją. Błędy, które popełniamy, a popełniamy je wszyscy, są przyjmowane ze zrozumieniem, gdy się do nich przyznajemy - wyjaśnia psychoterapeuta Anna Śliwińska z warszawskiego gabinetu terapeutycznego "Self". Natomiast osoba "perfekcyjna", która próbuje zakamuflować swoje niedoskonałości, jest sztuczna, niedostępna, obca. I dlatego spotyka się z mniejszą życzliwością.
Perfekcjonistka boi się - czy sobie poradzę? czy się nie ośmieszę? Jeśli jednak powie sobie „mam prawo do błędu”, to jak za sprawą czarodziejskiego zaklęcia wszystko zaczyna wydawać się prostsze.


"Proszę państwa! To mój pierwszy dzień w nowej pracy. Proszę o wyrozumiałość". „Nie jestem idealna. Tym razem pomyliłam się”, „Źle przewidziałam czas dojazdu. Przepraszam za spóźnienie”. Taka szczerość jest zrozumiała dla wielu ludzi, budzi zrozumienie i akceptację. Czyni taką osobę bliższą (każdy popełnia błędy!). Natomiast osoba "perfekcyjna", która próbuje zakamuflować swoje niedoskonałości, jest sztuczna, niedostępna, obca - i dlatego spotyka się z mniejszą życzliwością.

 

Happy end


Ideałów nie ma - dlatego myślenie, że mam szansę na nieskazitelność, jest błędem i stratą energii. Kiedy ambicja góruje nad rozsądkiem, grozi wypalenie zawodowe, nieustające zmęczenie. Siedząc w pracy po godzinach, zaniedbujemy miłość, przyjaźń, relacje z bliskimi. Zafiksowując się na osiąganiu kolejnych życiowych ideałów, przegapiamy codzienne małe skarby (np. uśmiech dziecka, czuły gest męża, światło słońca w jesiennych liściach), które dodają nam energii. 


Można małymi, nieidealnymi krokami iść w kierunku celu.

 

28 listopada 2018

WYŚLIJ CV

DLA PRACODAWCY

DLA PRACOWNIKA

REKRUTACJE

WSPARCIE HR

EMPLOYER BRANDING

TESTY KOMPETENCJI

DORADZTWO KARIERY

COACHING

WYŚLIJ CV

TESTY KOMPETENCJI

WSZELKIE TREŚCI ZASTRZEŻONE.  |  GDAŃSK 2018  | 

PROJEKT I REALIZACJA:

PARTNER:

ZADZWOŃ:  tel. kom. 510 983 400

NAPISZ:  kontakt@personaltalent.pl

POLITYKA PRYWATNOŚCI >>

SPRAWDŹ NA:

SPRAWDŹ NA: